ابو القاسم راز شيرازى

565

مناهج أنوار المعرفة في شرح مصباح الشريعة و مفتاح الحقيقة ( فارسى )

الى آخر الدّعاء . و مىفرمود : « شما هم عفو كنيد از بد ، طورى كه من با شما كرده‌ام ! » . پس همه مىگفتند : « عفو كرديم از تو آنچه را كه نكرده‌اى از بدى ، اى سيّد و مولاى ما ! » . و مىفرمود : بگوئيد : « اللّهمّ اعف عن علىّ بن الحسين ( عليهما السّلام ) كما عفا عنّا » « 21 » . پس مئونهء گذران به آنها مىداد و روانه مىفرمود . و هرساله همين عمل مىفرمود . سبحان اللّه ! اين چه خلق است كه به خاصّان و صدّيقان و حجج خود كرامت فرموده‌اى كه عقول از درك آن عاجز است . اين شمّه‌اى بود از عفو و صفح يكى از اهل عصمت ص ؛ و اگر قصص عفو و گذشت ايشان مذكور شود ، مجلّدات پر مىشود . و به اين جهت است كه حضرت امام ص مىفرمايد : راه نمىيابد به سوى عفو و صفح مگر حضرت مصطفى ص كه حقّ - جلّ و علا - در حقّ او فرموده : لِيَغْفِرَ لَكَ اللَّهُ ما تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِكَ وَ ما تَأَخَّرَ وَ يُتِمَّ نِعْمَتَهُ عَلَيْكَ وَ يَهْدِيَكَ صِراطاً مُسْتَقِيماً * وَ يَنْصُرَكَ اللَّهُ نَصْراً عَزِيزاً « 22 » ، و مزيّن ساخته است او را به كرامت خود ، و

--> - درهاى خود نرانيم ، پس اينك به سوى تو آمده‌ايم در حالتى كه خواهندگان و مسكينانيم ، بر آستان و درگاه تو سر نهاديم و از تو كرم و احسان و عطاى تو را مىطلبيم ، پس بر ما منّت نه و ما را نوميد مگردان . ( 21 ) - بارخدايا ! از علىّ بن الحسين ( عليهما السّلام ) درگذر چنان‌كه او از ما گذشت نمود . ( 22 ) - تا آنكه خداى تعالى گناه گذشته و آيندهء تو را بيامرزد و نعمتش را بر تو تمام كند و تو را به راه راست هدايت فرمايد ، و نصر عزيز نصيبت گرداند : سورهء 48 آيهء 2 و 3 : توضيح : همان‌طور كه حضرت مؤلّف ، خود بنحو اجمال در متن بيان داشته‌اند ، اين خطاب كه در اين دو آيه به حضرت ختمىمرتبت صلى اللّه عليه و آله و سلّم واقع شده ، در آيهء اوّل ، مراد ، گناه شيعهء حضرت مولاى متّقيان على عليه السّلام است ؛ و اين تفسير ، از طريق خاصّه ، به طرق متعدّده روايت شده ؛ از آن جمله در تفسير « برهان » به نقل از « مفضّل بن عمر » ، حديثى است كه ذيلا نقل مىشود : « الطّبرسىّ ؛ روى المفضّل بن عمر عن الصّادق عليه السّلام قال : سأله رجل عن هذه الآية ، فقال : و اللّه ما كان له ذنب و لكنّ اللّه - سبحانه - ضمن له ان يغفر ذنوب شيعة علىّ عليه السّلام ما تقدّم من ذنبهم و ما تأخّر » : از طريق « مفضّل » ، از حضرت صادق ( ع ) روايت است كه گفت : شخصى از معنى اين آيه از حضرت سؤال كرد ، حضرت فرمود : به خدا -